Kijkje in de toekomst
Hoe ziet de Westflank Haarlemmermeer er uit in 2030? Een kijkje door de ogen van een toekomstige bewoner.
"Net terug van de opening van het nieuwe Poldermuseum in Cruquiushout. De minister van Cultuur knipte het lint door en wij mochten toen ook naar binnen. Het is de uitbreiding van het eerste poldermuseum van 2013. Toen nog met alleen het Cruquiusgemaal, Aviodome en de molengeschiedenis als hoofdthema's. De museumdirectie pushte de verdubbeling van het museum onder het motto: groen, blauw, zwart, goren naar de kleuren van twaalf eeuwen geschiedenis van dit gebied. Groen voor het oermoeras en de voregmiddeleeuwse inpoldering, blauw voor de vervening die Haarlemmermeer opleverde, het zwarte landbouwgebied van na de inpoldering en groen omdat het gebied door de ontwikkeling van de Westflank een hele nieuwe vorm van groene stedelijkheid in de Randstad heeft opgeleverd.
Het was ook leuk voor mijn veertienjarige dochter, die later milieutechniek wil gaan studeren.
Zij loopt nu al graag met een helm op en in laarzen door onze watertuin aan het Beinsdorpermeer. Er stond namelijk een grote maquette van Haarlemmermeer ingepolderd binnen de Ringvaart waarbij je zelf via knoppen de twaalf eeuwen lange geschiedenis kon nabootsen. Eerst de drooglegging van een oermoeras, dan in het ontstane grasland veen afgraven, zodat het Haarlemmermeer water omhoog welde, dan de ondergelopen zooi weer droogleggen en dan met een klik op de knop Cruquiushout tevoorschijn toveren. Er was zo veel te zien, we gaan binnenkort nog een keer kijken!"
"Na tien jaar drukte en lawaai in de Pijp toch maar- wat ons en onze kennissen eerst ondenkbaar leek - verkast naar de Buurderij in Haarlemmermeer. We gaan nog steeds uit in Amsterdam: de opera, het concertgebouw zijn voor ons minstens een keer per maand onvervangbaar. Maar wat ik geen enkele dag meer missen kan, zijn de rust, de geur van de aarde en de weide uitzichten die je vanuit onze serre kan waarnemen. Dit allemaal behouden is wel iets waar ik mij actief voor inzet. Het lawaai van Schiphol moet onze pret niet gaan bederven. Ik ben onlangs voorzitter geworden van een net opgerichte klachtencommissie. Samen met een collega heb ik een praktijk voor fysiotherapie aan huis. Kinderen met een lichte handicap komen bij ons voor een korte behandeling en krijgen daarna in de Olmenhorst een rondleiding en lekkers. Max, mijn partner, heeft een vertaalbureau en zet samen met collega's tien talen om van en naar het Nederlands. Chinees, Arabisch, Engels, Russisch en nog veel meer. Dit bedrijfje heet niet voor niets de 'Buren van Babel'.
De combinatie van zorg en werken hebben we nu eindelijk opgelost. De kinderen gaan naar de Middelbare school in Buitenvennep. Ze zijn al wat ouder, maar ook dan is het lekker dat er altijd iemand thuis is voor een oogje in het zeil. Ik kan ook heel erg genieten van de fietstochtjes door de polder op zondag met het hele gezin. In het voorjaar gaan we de orchideeën op de bedrijventerreinen achter het station bekijken. In de zomer varen we met ons bootje naar de sluiskernen en gaan daar heerlijk aan de wallenkant in een restaurant lunchen. In de winter hopen we op ijs om in de vaarten te schaatsen en in de herfst gaan we vogels kijken in Cruquiushout. We steken vaak over naar het duingebied. Bij onze laatste tocht hoorden we spechten hameren en we hebben een groene zien vliegen."
"Net terug van de opening van het nieuwe Poldermuseum in Cruquiushout. De minister van Cultuur knipte het lint door en wij mochten toen ook naar binnen. Het is de uitbreiding van het eerste poldermuseum van 2013. Toen nog met alleen het Cruquiusgemaal, Aviodome en de molengeschiedenis als hoofdthema's. De museumdirectie pushte de verdubbeling van het museum onder het motto: groen, blauw, zwart, goren naar de kleuren van twaalf eeuwen geschiedenis van dit gebied. Groen voor het oermoeras en de voregmiddeleeuwse inpoldering, blauw voor de vervening die Haarlemmermeer opleverde, het zwarte landbouwgebied van na de inpoldering en groen omdat het gebied door de ontwikkeling van de Westflank een hele nieuwe vorm van groene stedelijkheid in de Randstad heeft opgeleverd.
Het was ook leuk voor mijn veertienjarige dochter, die later milieutechniek wil gaan studeren.
Zij loopt nu al graag met een helm op en in laarzen door onze watertuin aan het Beinsdorpermeer. Er stond namelijk een grote maquette van Haarlemmermeer ingepolderd binnen de Ringvaart waarbij je zelf via knoppen de twaalf eeuwen lange geschiedenis kon nabootsen. Eerst de drooglegging van een oermoeras, dan in het ontstane grasland veen afgraven, zodat het Haarlemmermeer water omhoog welde, dan de ondergelopen zooi weer droogleggen en dan met een klik op de knop Cruquiushout tevoorschijn toveren. Er was zo veel te zien, we gaan binnenkort nog een keer kijken!"
"Na tien jaar drukte en lawaai in de Pijp toch maar- wat ons en onze kennissen eerst ondenkbaar leek - verkast naar de Buurderij in Haarlemmermeer. We gaan nog steeds uit in Amsterdam: de opera, het concertgebouw zijn voor ons minstens een keer per maand onvervangbaar. Maar wat ik geen enkele dag meer missen kan, zijn de rust, de geur van de aarde en de weide uitzichten die je vanuit onze serre kan waarnemen. Dit allemaal behouden is wel iets waar ik mij actief voor inzet. Het lawaai van Schiphol moet onze pret niet gaan bederven. Ik ben onlangs voorzitter geworden van een net opgerichte klachtencommissie. Samen met een collega heb ik een praktijk voor fysiotherapie aan huis. Kinderen met een lichte handicap komen bij ons voor een korte behandeling en krijgen daarna in de Olmenhorst een rondleiding en lekkers. Max, mijn partner, heeft een vertaalbureau en zet samen met collega's tien talen om van en naar het Nederlands. Chinees, Arabisch, Engels, Russisch en nog veel meer. Dit bedrijfje heet niet voor niets de 'Buren van Babel'.
De combinatie van zorg en werken hebben we nu eindelijk opgelost. De kinderen gaan naar de Middelbare school in Buitenvennep. Ze zijn al wat ouder, maar ook dan is het lekker dat er altijd iemand thuis is voor een oogje in het zeil. Ik kan ook heel erg genieten van de fietstochtjes door de polder op zondag met het hele gezin. In het voorjaar gaan we de orchideeën op de bedrijventerreinen achter het station bekijken. In de zomer varen we met ons bootje naar de sluiskernen en gaan daar heerlijk aan de wallenkant in een restaurant lunchen. In de winter hopen we op ijs om in de vaarten te schaatsen en in de herfst gaan we vogels kijken in Cruquiushout. We steken vaak over naar het duingebied. Bij onze laatste tocht hoorden we spechten hameren en we hebben een groene zien vliegen."
